VN Verdrag van New York 13 december 2006

Op 13 december 2006 werd door de Verenigde Naties te New York op unanieme wijze een verdrag aangenomen dat bindend is voor de ondertekenende landen: het Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap.


De Belgische Staat ondertekende dit verdrag op 30 maart 2007, en ratificeerde het op 2 juli 2009.


Door de ondertekening van dit VN-verdrag en van het bijhorend facultatief protocol, is de Belgische federale overheid (onder meer) VERPLICHT:



Artikel 9. Toegankelijkheid


1. Teneinde personen met een handicap in staat te stellen zelfstandig te leven en volledig deel te nemen aan alle facetten van het leven, passende maatregelen te nemen om personen met een handicap op voet van gelijkheid met anderen de toegang te garanderen tot de fysieke omgeving, tot vervoer, informatie en communicatie, met inbegrip van informatie- en communicatietechnologieën en –systemen, en tot andere voorzieningen en diensten die openstaan voor, of verleend worden aan het publiek, in zowel stedelijke als landelijke gebieden.


Deze maatregelen, die mede de identificatie en bestrijding van obstakels en barrières voor de toegankelijkheid omvatten, zijn onder andere van toepassing op


a. gebouwen, wegen, vervoer en andere voorzieningen in gebouwen en daarbuiten, met inbegrip van scholen, huisvesting, medische voorzieningen en werkplekken


b. informatie, communicatie en andere diensten, met inbegrip van elektronische diensten en nooddiensten. 



2. De Belgische federale overheid is eveneens VERPLICHT tot het nemen van passende maatregelen om: 


a. de implementatie van minimumnormen en richtlijnen voor de toegankelijkheid van faciliteiten en diensten die openstaan voor, of verleend worden aan het publiek, te ontwikkelen, af te kondigen en te monitoren


b. te waarborgen dat private instellingen die faciliteiten en diensten die openstaan voor, of verleend worden aan het publiek aanbieden, zich rekenschap geven van alle aspecten van de toegankelijkheid voor personen met een handicap


c. betrokkenen te trainen inzake kwesties op het gebied van de toegankelijkheid waarmee personen met een handicap geconfronteerd worden; 


d. openbare gebouwen en andere faciliteiten te voorzien van bewegwijzering in braille en in makkelijk te lezen en te begrijpen vormen; 


e. te voorzien in vormen van hulp en bemiddeling door mensen, met inbegrip van begeleiders, mensen die voorlezen en professionele doventolken om de toegang tot gebouwen en andere faciliteiten, die openstaan voor het publiek te faciliteren; 


f. andere passende vormen van hulp en ondersteuning aan personen met een handicap te bevorderen, teneinde te waarborgen dat zij toegang hebben tot informatie; 


g. de toegang voor personen met een handicap tot nieuwe informatie en communicatietechnologieën en -systemen, met inbegrip van het internet, te bevorderen; 


h. het ontwerp, de ontwikkeling, productie en distributie van toegankelijke informatie- en communicatietechnologieën, en communicatiesystemen in een vroeg stadium te bevorderen, opdat deze technologieën en systemen tegen minimale kosten toegankelijk worden. 



Artikel 20. Persoonlijke mobiliteit


De Staten die Partij zijn nemen alle effectieve maatregelen om de persoonlijke mobiliteit van personen met een handicap met de grootst mogelijke mate van zelfstandigheid te waarborgen onder meer door:

1° de persoonlijke mobiliteit van personen met een handicap te faciliteren op de wijze en op het tijdstip van hun keuze en tegen een betaalbare prijs;

...



****************



Voor de volledige tekst van het VN-Verdrag van New York inzake de rechten van personen met een handicap, aangenomen op 13 december 2006: zie tabblad DOCUMENTATIE.



Belangrijk: dit verdrag heeft rechtstreekse werking in de Belgische interne rechtsorde !!!


Gelet op de juridische verplichtingen die het VN-Verdrag inhoudt voor de ondertekenende staten is er op diverse niveau's, al naargelang de bevoegdheidsverdeling, wetgeving gemaakt die op haar beurt verplichtingen in het leven roept zowel voor alle Belgische overheden als voor particulieren (burgers en bedrijven).


Voor ons zijn van belang, naast het VN-Verdrag van New York zelf, de specifieke internationale (Europese) wetgeving (bijvoorbeeld betreffende de toegankelijkheid van het spoorverkeer), Belgische (federale) wetgeving (bijvoorbeeld de wet ter bestrijding van discriminatie) en Vlaamse Wetgeving (bijvoorbeeld het Besluit van de Vlaamse Regering tot vaststelling van een gewestelijke stedenbouwkundige verordening betreffende toegankelijkheid alsook het Vlaamse Decreet "gelijke kansen / gelijke behandeling") .